Voor de derde keer op rij boekte ik een kamp bij Idee Kids voor Ceres. Hij wordt vijf in mei dus ik dacht dat hij wel heel blij zou zijn nu hij het vriendjes maken echt al onder de knie heeft.
Omdat hij gek is van muziek leek het do-re-mi..muziek kamp op zijn lijfje geschreven. Deze week zei ik dan ook opgewonden: "weet jij waar je deze paasvakantie opnieuw naartoe mag?". Blinkende oogjes keken me vragen en verrast aan.
"Mama heeft je ingeschreven op kamp in de paasvakantie. Je mag op muziekkamp!"
"Bweeeeeeeeeeuh....", een huilbui van jewelste. "Ik wil helemaal niet op kamp, ik wil bij mijn vrienden zijn!".
Alle mogelijke argumenten zoals daar zijn: 'daar maak je nieuwe vriendjes', 'het is maar vijf daagjes en we komen je toch elke avond weer halen', 'je weet toch dat je daar de hele dag leuke spelletjes speelt?', 'ze hebben daar een springkasteel'... konden hem niet overtuigen: hij wou en zou bij zijn vrienden zijn deze paasvakantie.
Zucht.
Mailtje sturen naar de mama's van zijn vriendjes of zij deze paasvakantie in de schoolopvang zullen zijn en toegeven aan zijn kleuterwilletje of hem stimuleren in nieuwe vriendjes maken?
Mijn cursus pedagogie blijkt, als het op mijn eigen ukkie aankomt, toch iets moeilijker toe te passen. Ik voel me al schuldig als ik nog maar denk dat ik hem zal naar het kamp brengen. Nog een zucht.
Iemand tips? Wel of niet op kamp? Vriendjes meevragen is geen optie: de schoolopvang is stukken goedkoper.
0 comments:
Een reactie plaatsen